Station Elsloo

Artitec 10.175 – Station Elsloo

Zo staat het station op de doos afgebeeld. Ik heb het station speciaal gezocht voor het stadje Stede Wijck omdat er een oerhollands station moest komen.
Een paar wijzigingen zullen worden doorgevoerd: N-schaal lantaarntjes van Viessmann en een interieurtje. Voor het overige houd ik me aan de beschrijving.

Zoals bekend met resin dienen de onderdelen eerst te worden voorbewerkt. Ze dienen uit de vliezen te worden geschuurd en eventueel recht gemaakt te worden na een kort bad in zeer heet water.

Met schuurpapier worden de vliesjes van het object geschuurd. Zoals te zien is aan deze deurpartij dienen de vliesjes tussen de kozijnen te worden verwijderd.
Beweeg het opject over een vlak stuk schuurpapier. Uiteindelijk vallen de vliesjes er als het ware vanzelf uit.
Als alles is behandeld hou je een mooi setje net voorbewerkte onderdelen over.
Deze keer wordt het gebouw met airbrush aangepakt. Dat gaat i.t.t. wat gedacht wordt niet sneller, maar wel netter, mits het goed wordt aangepakt.
Na het ontvetten van de resin (ik gebruik toiletpapier met een klein beetje amoniak) kan gekozen worden voor primer. Ik deed dat niet.
Eerst wordt het geel van de kozijnen aangebracht, nauwelijks zichtbaar op het resin:
Vervolgens het groen van de deurtjes:
Hierna werd het dak geconstrueerd en gespoten.
Er zijn weliswaar lantaarntjes bijgeleverd, maar dat zijn resin lantaarns, ik wilde liever iets dat branden kan, dus boorde ik gaatjes voor de N-schaal wandlampjes van Viessmann.
Dat kan het beste handmatig met een scherp boortje gedaan worden.
Dan volgt het even passen en testen.
De muren krijgen een mooie baksteenkleur. De beschrijving vermeldt revel nummers 5-15-37 voor baksteen. ik gebruikte een combinatie uit een stokoude artitec omschrijving nl. 35-48-36.
De verwering werd zo subtiel mogelijk houden. Hier is eerst het wit aangebracht.
Vervolgens het wit wat afgezwakt met erdfarbe
Dit station wilde ik voorzien van een interieurtje. Te beginnen met de wachtruimte. Ik nam een stuk karton en een stukje tegelvloer uit de printer.
De resin zal doorschijnen als een lampionnetje als de wanden niet lichtdicht worden gemaakt. Met wat Faller zwart/wit karton van een pakhuisje werden de wandjes gemaakt.
De wanden zijn klaar, de wandjes hebben aan de bovenzijde wat overlap t.b.v. het dak / lichtdichtheid. Het vloertje er even los ingepast:
Aan de nog open kant komt eveneens een muur. De vloer moet hier natuurlijk mooi op aansluiten:
Om de snoertjes van twee lampjes + de buitenlantaarn uit het zicht te geleiden gebruikte ik een rietje. Ik maakte 2 gaatjes voor de Busch lampjes en plakte dit in de nok van het dakje.
In de belendende muur moest nog wel een gat worden gemaakt. Dan kan ik als alles klaar is alle draadjes bij elkaar steken in 1 unit.
Het dak kan gemonteerd worden.
De andere (korte) zijde is geconstrueerd volgens hetzelfde recept. Deze kant heeft van binnenuit geen deur en is alleen toegankelijk vanaf de perronzijde. Dit wordt dan ook een kantoortje/postverzamelplaats.
De trolley werd gemaakt van reststukjes: 3 x raamkozijntjes, stukje plastic met houtnerf en de wieltjes zijn gietstuk-rondjes.
De postzakjes zijn meelzakken uit een faller pakhuispakket maar dan recht gesneden.
Het interieur voor het hoofdgebouw. Bij dit station hoort een wat klassieke inrichting, een loket zal daarom niet een koud hok moeten worden, maar mag een warme uitstraling hebben, veel ‘hout’ dus en hoogwaardige materialen.
Van dit overgebleven ‘hout’ van een vakwerkhuis kan wel wat gebruikt worden.
De ruwbouw:
Met de nodige losse onderdeeltjes kun je ver komen. Het deurtje en het sier-ornamentje komen uit een holland scale gietstuk, de zegelrode onderwandjes zijn van beschilderd zwart papier.
Het loket krijgt praatgat in het raam. Een perforator is het geschikte gereedschap.
Zo’n “onbruikbaar” aanhangsel van een gietstuk wordt het plankje aan de klantzijde, want die heeft al mooie afgeronde hoeken.
Het middendeel is nagenoeg gereed:
Dit deurtje wordt gehalveerd en tot werkblad omgetoverd.
Daarna kan het drieluik gecompleteerd worden, als laatste nog een kroonlijst, wederom uit vakwerkhout.
Deze uit Holland Scale bouwpakketjes afkomstige, overgebleven trapjes vormen de basis voor het trappenhuis.
Om goed te kunnen passen wordt de flank van het station met kip tape overeind gezet.
De treden van de trap zijn door slijtage lichtelijk uitgediept.
Om het geheel passend te krijgen, moet steeds worden ingepast. Het kleine vierkante vloertje werd later vervangen door een rechthoekig vloertje.
Oppassen dat er geen raam geblokkeerd wordt.
Zo wordt het al weer wat:
Voor de spijlen van de trap werd een h0 balustrade gebruikt.
Spijlen bruin beschilderd en geplaatst. Waar de vloer ophoudt komt de verbinding met de bovenverdieping naar de kantoren.
Wederom een gietstuk overgebleven vakwerkhout. Zo’n houtje werd gebruikt voor de trapleuningen.
Door met een (kleine) aanstekervlam (zeer kort) er onder te gaan verwarmen kon de leuning worden gevormd.
Beide leuningen zijn geplaatst:
Een trap fundeert niet op lucht maar op steen, daarom:
De deuren van het dames- en herentoilet.
Ter afwerking nog wat muren toevoegen.
Ten behoeve van de bovenverdieping werd eerst het hele station met tape in elkaar gezet.
Een stukje papier als mal voor het vloeroppervlak;
Het benodigde oppervlak werd uit een busch plastic plaat gesneden;
Zo ook de wanden. Een laminaat staaltje uit de bouwmarkt voldoet als lambrisering;
De wandjes zijn geschilderd, be-lambriseerd en geplakt; de 3 ruimtes:

1) Werkkamer stationschef
2) De overloop
3) Secretaresse-kantoortje
Nogmaals in afgewerkte staat zonder meubels of mensjes. (Op het schilderij is trouwens een voor Stede Wijck belangrijk spoorwegenman uit vervlogen tijden afgebeeld.)
Twee lollystokjes aan het loket gaan dienst doen als geleiders voor de draadjes van de verlichting.
Even op elkaar gezet om te zien of e.e.a. goed past.
Het lichtdicht maken van het station deed ik met zwart/wit karton uit een Faller pakhuispakket. Geschilderd in de juiste kleuren.
De aluminium folie moet ervoor zorgen dat er geen licht doorsijpelt tussen kieren.
1 Zijde gereed. Om te zien of dit allemaal wel klopte zette ik het binnenwerk overeind.
Station verder opgebouwd. Hier en daar moet wat worden aangepast om e.e.a. precies pas te krijgen.
De wandlampjes zijn van Viessmann (6074).
Kantoor accessoires van Preiser.
De juiste mensjes erbij gezocht en geplaatst in de vertrekjes.
Om de bedrading wat te ordenen werd gebruik gemaakt van een rietje.
Dit is Fimo klei. Hiervan werd de granieten vloer gemaakt van het station.
Eerst sneed ik een vorm uit een styreen Buschplaatje.
Het rollen van de klei. Dit ging prima, bleef nagenoeg niet plakken, kon het mooi dun uitrollen.
Plaatje er op en de vorm uitsnijden.
Vorm op bakpapier op de bakplaat en de oven in. 30 miniuten op 110 graden.
Na het afkoelen bleek het vloertje helaas iets te zijn gekrompen.
De juiste mensjes erbij gezocht en geplaatst op het vloertje, mannetje links is de loketbediende, twee mensjes voor het loket en een reiziger.
De verlichting voor de bovenverdieping geleidde ik m.b.v. holle lollystokjes.
Twee lagen aluminiumfolie om het dak lichtdicht te maken.
Het dak diende nog te worden vervuild, ik heb dit zo subtiel mogelijk gehouden met aardkleur, beige en wat groen.
Alle atributen geplaatst aan en op het dak en het dak zelf geplaatst op het station.
Dan nog de regenpijpen voltooien. Artitec levert een buigzaam reepje pijp bij, die dienen op de meegegoten pijpen te worden geplaatst aan de gevels en aan de dakgoot.

Zonder pijp…
..met pijp.
Het kleine kantoortje werd voorzien van een inrichting. Een archiefkastje van Faller (uit Faller art. 180545)..
.. en een secretaresse van Preiser.
Aldus werd ingericht:
De wachtruimte werd voorzien van wachtende mensjes.
De beide vleugels werden vervolgens toegevoegd aan het hoofdgebouw.
Om het station met verlichting te kunnen zien zijn tijdelijk stekkertjes gemonteerd. Ik kreeg het helaas niet goed op de foto, maar deze geven een indruk.
Op het stationsbord moet natuurlijk nog de plaatsnaam komen: Stede Wijck. Een wit bord met zwarte letters werd geprint op fotopapier. Voordat het werd uitgesneden is de inkt gefixeerd met blanke lak
Hiermee is de bouw van het station ten einde. Tegen de tijd dat het station zijn definitieve plek heeft gekregen zal er nog een laatste foto(serie) volgen.

Omhoog

Reacties zijn gesloten.